پتك ، شمشير و تبر شاخص‌ترين آن‌ها محسوب مىشوند . اين اشكال به احتمال زياد نشان از شغل متوفى مثلا باغبان ، آهنگر ، جنگجو ( دلاور ) و هيزم‌شكن مىتوانسته باشند . 4 - خطوط به كار رفته براى متن سنگ‌ها بطور عمده ثلث ، نستعليق ( 2 مورد ) و نسخ هستند كه خطاطان آن‌ها بسيار ماهر بوده‌اند . چند مورد هم خطوط ساده و ابتدائى ديده شده‌اند كه احتمالا خود سنگ‌تراشان آن‌ها را براى خانواده‌هاى كم‌درآمد و سطح پائين حك مىكردند . 5 - بعضى از سنگ‌ها متعلق به قبورى هستند كه به احتمال زياد مردگان آن‌ها را از جائى ديگر به اين مكان انتقال داده بودند تا به اعتقاد بازماندگان ، در محيط متبرك اين امامزاده مشمول شفاعت و آمرزش قرار گيرند . مثلا سنگ مزار شخصى از طايفه مهديان نشان مىدهد كه متوفى را در سال 1201 از منطقه هزارجريب به اينجا آورده و دفن كرده‌اند . قابل ذكر است كه بعدها اهالى تيره مهديان به نواحى كوهپايه‌اى اين منطقه كوچ كردند . رحيمىهاى فعلى احفاد همين طايفه كوه‌نشين هستند . 6 - چند نوع سنگ مزار منحصربفرد در اين گورستان ديده مىشوند كه از جنس لاشه سنگ‌هاى كوهستانى ، رنگ خاكسترى تيره ، داراى خطوط و نقوش پركار و زيباى هندسى و بدون نام و تاريخ فوت متوفى هستند ولى مىتوانند متعلق به قرن 9 يا 10 ه . ق باشند . دو نوع از اين سنگ‌ها نيمه‌متلاشى و تصوير آن‌ها ارائه شده ، ولى 5 مورد ديگر آن‌ها كاملا متلاشى و فرسوده شده‌اند . اين طرح و نقوش پركار بر روى سنگ مزار را فقط در گورستان النگ مىتوان ديد .